مثه دریای من باشه منم چون قایقش باشم

هنوز اندر پی اونم که عمری مرهمم باشه

شریک خنده و شادی رفیق ماتمم باشه

هنوز اندر پی اونم که عشقش سادگیم باشه

نگاههای پر از مهرش پناه خستگیم باشه

میگن جوینده یابنده ست، ولی پاهای من خسته ست

من حتی با همین پاها میرم تا حدی که جا هست

هنوز اندر پی اونم که اشکامو روی گونه ام

با اون دستای پر مهرش کنه پاک و بگه جونم

بگه جونم نکن گریه منم اینجام، بذار دستاتو تو دستام

تو احساس منو میخوای، منم ای گُل تو رو میخوام

خدایا عشق من پاکه درسته عشقی از خاکه

منم اون عاشق خاکی که از عشق تو دلچاکه

دلم می خواد با تو باشم، کنارت باشم.

دلم می خواد دستات تو دستام باشه

 در حالی که سرم رو می ذارم رو شونه هات.

دلم می خواد تو چشای خوشگلت زل بزنم

و دنیا تو این لحظه متوقف بشه برا همیشه.

 دلم می خواد تمام خیابون های شهر رو باهات قدم بزنم

در حالی که از خودمون برا هم می گیم.

 دلم می خواد تو رستوران روی میز دستات رو بگیرم.

 دلم می خواد هر کی تو رستورانه

از عشقی که به هم داریم حسودیش بشه.

دلم می خواد بدونی از نظر من چقدر خوشگلی.

 دلم می خواد بدونی چقدر عاشقتم و دوستت دارم.

دلم می خواد قلبم رو پیشت جا بزارم

 و دلت مال من باشه برا همیشه.

 دلم همه ی اینارو می خواد و از همه بیشتر تو رو

فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست... اما حيف اين تازه اول يک زندگيست... زندگي چيزيست شبيه يک حباب.. عشق آباديه زيبايي در سراب... فاصله با آرزو هاي ما چه کرد... کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد !!!

زمونه ، غمهامو تو خوب می شناسی

باهات می سازم ولی ناسپاسی

اگه زخمی باشم می شی یک نمک زار

اگه شالی زارم برام مثل داسی

زمونه ، گل عشق تو دست تو نشکفت

یه دست صمیمی با دستام نشد جفت

بهونه می گیری که تقدیر همینه

یه روزی چنان و یه روزی چنینه

چه سخته بمونی تو حس نموندن

توی جاده های پر از دره روندن

چه سخته خیانت با عشق آشنا شه

تو بعدش بفهمی که نیرنگ باهاشه

اشک‌ عاشق‌ مزّه‌ گل‌ چشمه‌های‌ نوش‌ داشت

‌  یک‌ نوازش‌ می‌زد آتش‌ بر دل‌ هر بی‌قرار

یک‌ سخن‌، پویائی‌ یک‌ بستر گل‌ پوش‌ داشت‌

 خنده‌ها بوی‌ خوش‌ عشق‌ و محبت‌ داشتند

چشمها گیرائی‌ یک‌ چشمه‌ خودجوش‌ داشت

‌ ای‌ که‌ آغوشت‌ ز سردی‌ می‌زند پهلو به‌ غم‌

یاد آن‌ روزی‌ که‌ آغوشت‌ تب‌ آغوش‌ داشت‌

چون کرم شبان تابان می تابیو می تابم

بر هر که نظر کردم گریانو پریشان بود

چون ابر سبک بالان  می باریو می بارم

من درده محبت را هرگز به تو نسپردم

این عقده ی دیرین را میدانیو می دانم

بر مرثیه ام بنگر نقش رخ خود بینی

این قصه ی غمگین را میخوانیو می خوانم

تو این سینه نشستی هزارتا گله داری

یه روز عاشق نوری یه روزی سوتو کوری

یه روز مثل حبابی یه روز سنگ صبوری

پر از شک و هراسی همیشه بی حواسی

پر از حرفیو خاموش یه قصه و فراموش

***********

پر از راز نگفته یه کوله بار بر دوش

یه بی طاقت خسته به انتظار نشسته

یه روز رفیق راهی سفر پای پیاده

به اندازه ی عشقی پر از حرفای ساده

واسه روزای رفته سفر قصه ی خوبه

چراغ روشن راه قشنگی غروبه

نمی دونم چطوری بهش بگم

چطوری بگم که عاشقش شدم

عاشق اون نگاه گرمش

عاشق اون مهرش که تو دلم رفته

چطوری بهش بگم

اون به من خیلی اعتماد داره

اصلا فکرشو نمیکنه

من

نمیدونم چی میشه اگه بفهمه

شاید برای همیشه از من دور بشه

دیگه نتونم کنار باشم

و این حس یک عاشقه

که سر دوراهی مونده

باید تصمیم بگیره

 باید عشقشو با خبر کنه؟

نمی دونم

نمی دونم چطوری بهش بگم

چطوری بگم که عاشقش شدم

عاشق اون نگاه گرمش

عاشق اون مهرش که تو دلم رفته

چطوری بهش بگم

اون به من خیلی اعتماد داره

اصلا فکرشو نمیکنه

من

نمیدونم چی میشه اگه بفهمه

شاید برای همیشه از من دور بشه

دیگه نتونم کنار باشم

و این حس یک عاشقه

که سر دوراهی مونده

باید تصمیم بگیره

 باید عشقشو با خبر کنه؟

نمی دونم

نمی خواهی شوم آگه ولی راز تو می دانم

تو دیگر نیستی آرام جان بی قرار من

نمی سوزد دلت را ذره ای دیگر شرار من

وجودی چون گل خامی، بگو با من شرارت کو؟

سرا پا همچو پاییزی نسیم نو بهارت کو؟

نمی خوانم زچشمانت دگر آن شور ومستی را

نمی خواند لبت در گوش من افسون هستی را

چرا دیگر نمی ریزی به پاس الفت دیرین

میان این لبان من شراب بوسه شیرین

نمی تابی دگر چون شمع روشن برشب تارم

نمی بینی، نمی دانی، من دیوانه بیدارم

نوایم بر نمی خیزد بسان چنگ خاموشم

گلی پژمرده بر شاخم چو از خاطر فراموشم

بگو با من اگر یادآورم آن آشنایی را

چسان باور کنم ای نازنین من جدایی را